نخبه های یاغی

این سلول شبکه ای که نام خود را از الگوهای شبکه ای سه گوش گرفته که طی آن این سلول موقعیت یابی را فعال می کند درمیان سایر سلولهای مغز مشخص است چرا که فعال شدن آن نشان دهنده چندین نقطه دیگر است. این رفتار شیوه ای است که سلولهای شبکه ای به مغز امکان ضبط سرنخهای موقعیت یابی است. این نوع موقعیت یابی ادغام مسیر نامیده می شود.

دکتر جاشوا جاکوبز استادیار دانشکده مهندسی زیست پزشکی دانشگاه دریکسل که محقق اصلی این پروژه بود، گفت: مسئله مهم این است که این الگوی شبکه ای بسیار دارای استحکام است چرا که نشان می دهد چگونه مردم می توانند نقاطی که در آن حضور داشته اند را حتی در یک محیط جدید به خاطر بسپارند.

محققان توانستند برای تشخیص این سلولها فرصت نادری برای مطالعه آمار مغز بیماران مبتلا به صرع با الکترودهای کاشته شده در اعماق مغزشان به عنوان بخشی از درمان بدست آورده بودند.

آنها نتایج تحقیقات خود را در آخرین شماره مجله عصب شناسی منتشر کردند.

در طی این تحقیقات، 14 بیمار یک بازی ویدئویی انجام دادند که آنها را برای رسیدن از یک نقطه به نقطه دیگر و به دست آوردن برخی اشیاء و یادآوری بازگشت به نقطه ای که هرکدام از اشیاء بود، به چالش کشیده شدند.

این تیم با این آزمایش رابطه بین موقعیت یابی داوطلبان در بازی ویدئویی و فعالیت نورونها را بررسی کردند.

جاکوبز گفت: هرکدام از سلولهای شبکه ای به چندین موقعیت فضایی که به شکل یک شبکه مرتب شده اند، پاسخ می دهند. این الگوهای مثلثی یک الگوی مغزی است که نقش مهمی در موقعیت یابی ایفا می کند. بدون این سلولهای شبکه ای به نظر می رسد که انسان اغلب راه خود را گم می کند و صرفا به مشخصه های مسیر اتکا خواهد کرد. از این رو سلولهای شبکه ای برای حفظ حس موقعیت در یک محیط حائز اهمیت است.

این سلولها پیشتر در موشها کشف شده بود اما نتایج این گروه تحقیقاتی نشان می دهد که الگوهای شبکه ای این سلولها در انسانها رایج تر از موشها است چرا که این سلولها نه تنها در قشر درون بینی مغز قرار گرفته بلکه در قشر کمربندی مغز نیز مشاهده شده است.